Kurban Bayramı

DOĞU TÜRKİSTAN'DA ÇİN'İN GÖLGELEDİĞİ

BİR KURBAN BAYRAMI

Mehmet Emin BATUR  30 Ocak 2004

Bütün Türk-İslâm alemi için hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Hak' tan niyaz ettiğimiz bir Kurban Bayramını daha idrak etmiş bulunuyoruz.. Bunun için Allah'a ne kadar şükretsek azdır. Dini bayramlarımızın Türk-İslâm âlemine yüklediği mana ise daha bir ayrıdır. Geçmişten günümüze Müslümanların dini bayramlarından biri olan Kurban Bayramının tam bir bayram olarak yaşanabilmesinde; içinde bulunduğumuz yüzyılın yaşam şartlarının, insanları neredeyse hızla akıp giden zamanla yarışır duruma getirmesi, bazı erozyonlara sebep olduysa da, bayramlar anlam bakımından yüzyıllardır aynı manevi duyguları yaşamak isteyenler için hiç değişmemiştir.

Dünya coğrafyası üzerindeki bütün İslâm diyarlarında, yaşanmakta olan her türlü olumlu, olumsuz gelişmelere rağmen bayramın manevi ikliminin oralara da ulaşmış olduğu bir gerçektir. Fakat İşgal ve zulüm altındaki Türk-İslâm beldelerinde, geride bıraktığımız bu Kurban Bayramı'nın da, diğerleri gibi oldukça sıkıntılı ve buruk geçtiği aşikârdır. 1949 yılından beri Komünist Çin işgali altındaki Doğu Türkistan'da Uygur halkı sahip oldukları bütün Milli ve manevi hasletlerini çok iyi bir şekilde değerlendirerek İşgal kuvvetlerine karşı direncin ve var olmanın bir vesilesi haline getirebilmektedirler. İşte bu direnç işgalci Çinlileri paniğe sürüklemektedir.

Tarih boyunca Doğu Türkistan halkının sahip olduğu bütün zenginlik kaynaklarını asalak ve iğrenç bir yaratık gibi sömüren Çin hükümeti, ekonomik sömürünün dışında Uygur halkının milli ve manevi varlıklarını da ayaklar altına alarak açıkça insanlık suçu işlemektedir.

Doğu Türkistan halkı; 17. yüzyılın ortalarından beri fasılalarla Çin işgaline maruz kalmış, katledilmişler, zindanlara atılmışlar, her türlü zulme maruz kalmışlar, fakru zaruret içine düşürülmüşler fakat, içinde bulundukları şartlar ne olursa olsun, milli ve dini değerlerinden asla taviz vermemişlerdir.

Zaten bu güne kadar "Millet" olma hususiyetlerini ve dini kimliklerini muhafaza edebilmek uğruna milyonlarca kurban vererek bu günlere gelmişlerdir.

Şundan emin olunabilir ki; Doğu Türkistanlılar, Bu bayram yine bayram namazını kılabilmek için bir çok tehlikelere göğüs germek mecburiyetinde kalmışlardır. Yine cami ve mescit kapılarında Çinli polisler beklemişler, yine camiye girmek isteyen bir çok insan camilere "sen bu mahallede oturmuyorsun", "senin yaşın 18 'den küçük" gibi bahanelerle camilere alınmamış, yine cami cemaatinin arasına "ihbarcı" sivil polisler yerleştirilerek Uygur halkı tedirgin edilmiştir. Yine Minberlerden okunan bayram hutbesinin konusu Çin Komünist Partisine övgüler yağdırmak olmuştur. Şunu da biliyoruz ki; Uygur halkı bu bayramda da bulabildikleri en yeni milli giysilerini giymişler, yine evlerinde bayram hazırlıklarının heyecanını içleri kan ağlasa da yaşamışlar, yine yüz yıllar ötesinden süregelen geleneksel bayram sofralarını kurmuşlar,yine evlerde "Zanğza" denilen bayram çubuklarını büyük bir özenle yapmışlardır… Bayram sabahı yine milli giysilerini giyen Uygur çocukları,başlarında "badam doppa"ları, cıvıl,cıvıl mahalle aralarında koşuşturmuşlardır. Uygurlar yine Kaşgar "Hiytgah Camisi"nin ön meydanı gibi sembolleşmiş yerlerde Uygur müziği eşliğinde, Uygur Folkloründen oyunlar sergileyerek işgal güçlerine Uygur milli kültürünün hiçbir zaman kaybolmayacağının mesajını vermişlerdir.

Camilerde de; bir an evvel "ÖZGÜR DOĞU TÜRKİSTAN "a kavuşmak için dualar etmişler ve Uygur halkı bu Kurban Bayramında da gerekirse "Kurbanlar" vermek pahasına Milli ve dini "Duruş"larından asla vazgeçmeyeceklerini, bir defa daha göstermişlerdir…